Maskeli Balo Şiiri - Köşektaş Türküleri

Omuzlar çöküyor, görünmez yükten
Bıktık usandık biz, bu sahte kürkten
Farkımız kalmadı, korkaktan ürkten
Kimsenin takati, şurda kalmadı
Yüzler gülse bile, ruhlar gülmedi.

Dışımız bahardır, içimiz kıştır
Bu dünya sahnesi, çetin bir iştir
Mutluluk dediğin, hayali düştür
Gerçek mutluluk gelip dolmadı
Yüzler gülse bile, ruhlar gülmedi.

Aynı köy içinde, yabancı olduk
Muhabbet kuşuyduk, sustuk lal olduk
Konuşmaz dillerle, sararıp solduk
Gönül kapısını, kimse çalmadı
Yüzler gülse bile, ruhlar gülmedi.

Sorsan herkes iyi, sorsan herkes şen
Kalbini yoklasan, dert ile pişen
Var mı ki derdini, ortaya deşen?
Huzurun adresi, bizde olmadı
Yüzler gülse bile, ruhlar gülmedi.

Ciğerim yanıyor, dumanı tütmez
Geceler uzundur, bir türlü bitmez
Gam yükü ağırdır, kervanlar gitmez
Gözümün yaşını, eller silmedi
Yüzler gülse bile, ruhlar gülmedi.

Köşektaş Türküsü, neylesin söze
Ateş düştü yaktı, çevirdi köze
Perdeyi çektiler, şu bizim göze
Çekilen çileyi, kimse bilmedi
Yüzler gülse bile, ruhlar gülmedi.