Maskelerin Şehri Şiiri - Mustafa Alp

gündüz
başka bir yüzle dolaşırlar sokaklarda.
gömlekleri ütülü,
sözleri temiz görünür uzaktan.

ama yakından bakarsan
ellerinde yalanın pası vardır.

akşam olunca
şehir biraz daha karanlık olur.
sokak lambaları
utançla yanar sanki.

ve onlar
birer birer çıkarırlar gündüzün maskelerini,
ama yüzlerinin altından
yeni bir maske daha çıkar.

çünkü bu şehir
gerçeği kaldırmaz.

adları yoktur onların.
isimleri rüzgar gibidir.
iktidarın estiği yere döner.

sevgileri yoktur.
sevgi bu düzenin kitabında
zararlı bir kelimedir çünkü.

onlar
yalanın askerleridir.
emir alırlar korkudan,
itaat ederler alışkanlıktan.

ve en çok da
kendi korkularına biat ederler.

bilirler hikayenin sonunu.
herkes bilir aslında.

bir gün
duvarlar konuşacak,
meydanlar bağıracak,
ve susturulan bütün gerçekler
bir sel gibi inecek sokaklara.

ama yine de
senaryoya sadık kalırlar.

başlarını eğerler,
alkış tutarlar,
ve zincirlerinin sesini
müzik sanırlar.

oysa bir gün
bir kibrit yeter bu karanlığa.

bir tek kibrit.

ve o zaman
yanacak bütün maskeler,
yanacak bütün yalanlar,
yanacak korkunun tahtı.

ve o gün
gündüz başka, akşam başka olanlar değil
karanlığı yakanlar hatırlanacak.

çünkü tarih
itaat edenleri değil
isyan edenleri yazar.