Gün olur…
Maskeler yüz,
Yüzler maske olur…
Suskunlar kürsüde,
Hakikat köşede kalır.
Gün olur…
Eğri doğruya öğüt verir,
Doğru başını öne eğer.
Boş sözler alkışlanır,
Anlam taşlanır.
Gün olur…
Vicdan yük,
Nankörlük meziyet olur.
Alın teri hor görülür,
Hileyle yükselenler itibar olur.
Gün olur…
Dostluk hatıra,
Vefa masal olur.
Söz verenler unutur,
Unutanlar haklı olur.
Gün olur…
Tahtlar sallanır,
Taşlar yer değiştirir.
Piyon diye ezilen
Bir gün oyunu bozar,
Şah sananlar
Kendi gölgesinde kaybolur.
Ama unutma…
Zaman sessizdir,
Hesabı gürültüsüz sorar.
Kim ne ektiyse
Bir gün onu biçer.
İnsan,
Yaradan’a sırtını dönerken
Kuldan vefa bekler.
O yüzden
Her şeyi oluruna bırak…
Bakarsın:
Gül solar, diken kalır,
Güç biter, sabır kalır.
Söz tükenir,
Sessizlik konuşur.
Ve gün gelir…
Sen vazgeçmişken
Her şey yerli yerine oturur.
Sonra…
Öyle bir gün gelir ki
Ne gün kalır,
Ne bekleyiş…
Sadece
Hakikat kalır.
Kayıt Tarihi : 10.1.2026 00:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!