Eli boş döndü keloğlan son seferinden
Bütün hazineler devlerin elindeydi
Açılmıyor susam, sokağı devler
Sihirli kelimeleri devletler yedi
Padişahların hükmü buraya kadar
Küçük prensler ferman yazar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




keldir amma keleştir keloğlan...bu milletin tevazu ile dolu zeka yüreklisi keloğlan..
tebrikler
bir daha ki sefere küpeyle ve tos pembe şalvarla dönmez umarım. Yüreğine sağlık çok güzel ve orijinal bir eser , serinin sürmesi temennisiyle !...
masalda olsa büyülerin bozulması gibi bir şey bu,,tebrikler üstad
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta