Masal Şiiri - Ayşe Soylu

yollarının dikeni
sadece bana mı battı
senin kıyıların hâlâ deniz mi
benimkiler kumdan çalınmış
rüzgârla savrulmuş
iyileşmiyor bu yara
sadece susmayı öğreniyor
çığlıklarını yutup ezer geçiyor

bağırın lan
bizi sevmediler
gözlerine baktım
görmedin bile
ellerini özledim
hah, ne tatlı yalan
soğuk bir şaka gibi
git lan
kapıyı suratıma çarp

ama hikâye bitmemişti
dedin ya
hah, ne şahane masal
çoktan çökmüş
kan revan içinde
ve biz
kendi bataklıklarımızda
ayrı ayrı debelenip
boşa çırpınıyoruz
sanki biri kurtaracakmış gibi
gülünç….