Ben inatla dalda duran kurumuş bir yaprak iken
Sen olgun meyveler taşıyan kırık bir dal idin
Ben son kez direnirken ölüme
Sen son kez meyve veriyordun
Beni bir yel savurdu, seni bir daha bulamadım
Seni kıranlar meyvelerini de kopardı, beni hiç anımsamadın
Yollar apayrıydı, gözlerim yüzüne hasret
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta