Martı gagasında çırpınan balık olmak canhıraş
Atılan simit parçalarına meze olmak hayatın fren tutmayan yokuşunda
El sallamak giden gençliğine geçen vapurlardan
Köhne balıkçı teknelerinin hüznünü barındırmak yüreğinin en kuytusunda
Hışımla çarpan dalgaların her vuruşunda bir yanını bırakmak derinlere...
Hayatın ince çizgilerinde kaybolmak kimi kez
Vapur sireninin ürpertici sesiyle yeniden koşturmak hayatın sarp yokuşuna
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta