Mart Şiiri - Veysel Acet

Bütün aylar sizin olsun bana Mart ayını verin.
Başka bir şey istemem.
Mesela ölmek de isteme bu ayda.
Bu ay bıraktı avucuma yalnızlığımı.
Sanki yeniden doğdum bu ayda.
Yeniden filizlendi çiçeklerim.
Yeniden…
Ölüm bu ayda unutur insanı.
Bu ayda iflah olur günahkâr.
Bu ayda vaftiz olur musibet yorganı.
Bu ayda arınır kirinden keşiş.
Ben bu ayda, yeni yeni görmeye başlarım.
Yeni yeni duymaya…
Filizlenen ağaçların mutluluğu gözüme çarpar.
Cemre kahkaha atarak düşer yeryüzüne,
Yanıverir alev alev, aşk ateşi.
Unutur kırıklarını camlar.
Kırgınlığı unutur tebessümler.
Güzeldir bu ay hem de çok güzel.
Çocuklar bu ayda esaretinde kurtulur duvarların.
Güneş bir başka doğar üstüne avluların,
Karanfiller, orkideler bir başka renklenir.
Başka başka ahkam keser çiçeklerdeki arılar.
Ölümsüzlüğü bana, bu ay tattırır.
Berekettir üstümüze düşen yıldırım,
Bizi toprağa gömer, yeniden canlanmak için.
Tırtıllar ne demek olduğunu bilir.
Kozalak kozalak büyüyünce çam ağaçları.
İşte o an anlar karıncanın cefasını.
O anda aşık olmuştur kapı ardındaki tutsak.
O an bağışlamıştır nefesini Mehdi.
O anda ölümsüz kılınır, Hızır.
Bana Mart ayını verin, sonra öldürün beni.
Ben bu ayda dirilmek isterim bir tomurcuk gibi,
Bazen bir tohum bazen yüzüne üflenmiş nefes gibi,
Yeniden kanatlanırım dünyamda,
İçimdeki isyankar ruh şahlanır ve yükselir göğe doğru.
Duramam olduğum yerde,
Ben kendime sığamam.
Bitmesin bu ay, hele bugün hiç bitmesin.
Bu ay bitince kaybolur ve gider tüm vefasızlar.
Yüreğimizin tam ortasına yerleştirir bir kaya parçasını.
Yıllarca hasret kalırız iki çift göze.
Bugünü bana verin, bu ayı bana verin gerisi sizin olsun istemem.
İstemem geriye kalan hiçbir ayı.
Sadece Mart ayında doğar sonra tekrar ölürüm.
Beni bir kırlangıcın yuvasına gömersiniz.
Kimse benden daha iyi ölmeyi de bilmez, bilirim.
Fakat bu ayda değil.
Ardımızda bırakırız tüm kötülükleri, diriliriz.
Başımız dimdik yükselir yeryüzüne.
Toprağın kokusu en iyi bu ayda tüter burnumda.
Özlemler artar,
Farklı farklı yeşillenir dağlar,
Her tonu ayrı bir tat, ayrı bir tablodur yastığın ucuna değerek.
Ağaçların dalları rengarenk,
Rengarenk oluverir hüzün bahçesinde kararan erik,
Kervanlar yolunu uzattıkça uzatır,
Hüma kuşunun kanadında sabahlar geceyi,
O atlar, o yüzden kendinden geçer başı dalgın
O yüzden yorulur yollar, sırf bu ayı yaşamak için.
Bana verin Mart ayını bana.
Üstümüze örteriz gecesini, gündüzünü saklarız içimizde.
Ricasız zevklerin peşine düşeriz belki de.