Yokluğunun her zerresinde gökyüzünü azarladım
Hâlbuki tanrıyla sırdaş kalınacak
Bir sebebim bile yokmuş
Bu denli tükenmişliğim
Gökkuşağına kadarki ahlarım
Sonra tertemiz bir gülüşün çizilir beynime
Ve bedenimdeki yağmurların dönmez olur
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta