Mapushane Şiiri - Bekir Erçalışkan

Mapushane dört duvar,
Türlü türlü insanlar var.
Haftada bir görüş günü,
Beklerim gelir diye yar.

Bahçesi var, bağı yok,
Penceresi var, camı yok.
Hasta olup düşsen yatağa,
Doktoru var, ağlayanı yok.

Voltalarda geçer ömrün,
Yollardadır hep gözün.
Taş duvarlara geçer de
Nazlı yâre geçmez sözün.

Günler uzundur, bitmek bilmez,
Durur zaman, sanki geçmez.
Yâr kokusuna hasret yatağında
Geceler sabahlara erişmez.

Sazlar çalınıp türküler söylenir,
Demlik demlik çaylar demlenir.
Yanar için, kan ağlar yüreğin,
Küllenen ateş içinde alevlenir.

Yâr diye soğuk yatağında yatamazsın,
Düğümlenir hıçkırıklar boğazına; ağlayamazsın.
Sağır duvarlarda yankılanır da
Sesini kimselere duyuramazsın.

Son arzum bir kez olsun görmek seni,
Dudaklarımda hissetmek nefesini.
Ölümü bekler gibi seni beklerim,
Ecelim olsan da gel; bekletme beni.