Ey, Malazgirt! Yine ufkunda dolaştım, durdum,
Benim Alparslan’a âşık yaratılmış rûhum.
Taşırım kalbini ön saftaki mü’mîn neferin,
Ömrü cenklerde geçen eski zaman alplerinin.
Fethi sezmişti Ağustos günü haşyetle ova,
Ki güneş doğmamış üstünde o heybetle daha.
O sabah hep bir ağızdan getirilmiş Tekbîr,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta