Mai Şiiri - Ahde Vefa

...
Göğün en suskun tonu,
Uzakların içimize bıraktığı ince sızı,
Umudun ufukta usulca yanan ışığı…
Bazen insanın ruhu da maiye çalar
Yüzünde dingin bir göl,
Derinlerinde kıpırdayan binlerce dalga..
Mavi, insana hep erişemediği ufukları fısıldar avuçlarından kayan düşleri,
Yarım kalmış cümleleri,
Henüz vakti gelmemiş güzel duaları..
Ve insan bazen başını göğe kaldırıp,
Bulutların arasından kendine bir yol arar;
sonra, içindeki en sessiz yere
“Daha güzel günler var,”
diye usulca bırakır inancını semaya..