Soğuk kolları sarmış,
Kırmadan bırakmaz beni.
Dökmeden kabuk, çıkmadan öz,
Karanlık, ruhsuz mahzen.
Kırıldım, tutundum yere.
Eşeledikçe bak, kanlı ele.
Merhem tutmaz bu yara,
Geçmişi değil, bugünü ara.
Yıkılan beton ne kadar tanıdık,
Birbirimize birer iz bıraktık.
Yüzümü çevirdim paslı göğe,
Acı da olsa geldi ayrılık.
Hüseyin Keskin
05 Kasım 2026
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 00:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!