Mahsum Solmaz Şiirleri - Şair Mahsum Solmaz

Bobelata bagerên dojehî li ser min de hat, gula min
Dilê min bû behreke tije derd û keser
Niha hemû qaqlîbaz li ser behra xemên min zarînê û qajînê dikin
Ev şev, hêvî li cem min xwe vedişêrin

Bibêje dilê min !

Li bahozê herî dijwar de,
xwe bernade ji axê tovên zîl dayî
Ewrên ku li sînga wan de tije jiyan heye,
wê şîn bike vî dilî
Dinya bi hemû giranîya xwe
were ser milên min jî

Bû agir û pêt ji bo daristanan şopên evînê
Gerdûn bêbingeh û bêwate ma li kendala tuneyînê
Li pişta çiyayekî xezalek bû sêwîyê avê
Çûkên awaz xweş, bûn koçberên dilsoziyê.

Jiyanê sînga min dişikand, bi awayekî zordestî

Dil bi bîr tê demek bêdeng de
Deryayek kûr vedibe di vê gergerînê de
Dil û aqil dimeşîne şerek dijwarî
Dibetile li hemberî aramîyê xemgînî

Ne baran her gav û her saet dibe,

Dengê gavên îblîsan olan dide.
Bi kenên xenzîrî, mîna bîhna berateyê, gerdûn di tarîtiyê de xeniqandin; bedewiya hebûnê felç kirin ji bo armancên xwe yên bêrûmet.

Di hûrên wan ên ku qet têr nabin de, xwîna mirovên bêsûc bû kevir.
Wijdanên wan her dem pûç û kût in;
rastî, mirovahî û jiyan xistin bendîtiya şermek qetranî

Jiyan îroj bi aramîyek mezin rawestiya
Ewrekê evîna te li ser dilê min barand
Erdnîgarîya dilê min bêhempa hejiya
Pişt re tavê zivistanên dilê min heland

Stêrka bextewariyê xemiland şevên min

Jiyana min navbera alozîya heş û dil de difetise
Ez fêr nabim ku wê cîhanê çi wateyê sînga xwe de vedişêre
Her mirovekî xwe girêdayê bi tiştekî bêbingeh û bêwate

Ey! sînga mina ji çivîkên avaz xweş re stargeh û seyrangeh
Ez niha di nav tariya pirsan de wunda bûme