Mahşere Kalsın Şiiri - Gül Yıldırım

En âdil mahkeme Hak divanında
‎Ahımı alanlar mahşere kalsın
‎Riyakarlık  gördüm sözde ihvanda
‎Özünde yalanlar mahşere kalsın
‎
‎İyilik ekerken ihanet biçtim
‎Dostluk badesinden acılar içtim
‎Artık bu dünyanın kârından geçtim
‎Gözümde solanlar mahşere kalsın
‎
‎Sabır hırkasını giydim sırtıma
‎Uğradım kaç kere büyük fırtına
‎Gözyaşı katarken garip rızkıma
‎Hakkımı çalanlar mahşere kalsın
‎
‎Vefa bekledikçe cefaya daldım
‎Sırrımı sadece mevlaya saldım
‎Dikenli yollarda biçare kaldım
‎Aklımı çelenler mahşere kalsın
‎
‎Sükûtun mührünü vurdum dilime
‎Bülbül feryadını saldım gülüme
‎Kefenim biçildi sağken ölüme
‎Canımı bölenler mahşere kalsın
‎
‎Sırtımdan vurdular dost bildiklerim
‎Zehirli ok oldu tüm sevdiklerim
‎Haram olsun artık beklediklerim
‎Yüzüme gülenler mahşere kalsın
‎29. 02.2026