Dağlar dumanlı, yollar çok uzak,
Kader ikisine kurmuş bir tuzak.
Naciye’nin gönlü çorak ve kurak,
Enver’e biçildi kefen, al bayrak.
Mektuplar taşıdı "Ruhum" sözünü,
Hasret ateşiyle yaktı özünü.
Çegan’da kapattı Paşa gözünü,
Kimse dindiremez Sultan hüzünü.
Biri payitahtta solan bir güldü,
Biri hayal için gurbette öldü.
Bir cihan yıkıldı, devran dürüldü,
Vuslatın vadesi mahşere kaldı.
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 16:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Enver Paşa'nın sürgündeyken eşine "Ruhum" diyerek yazdığı mektuplara atıfta bulunulur ve Paşa'nın Tacikistan'daki Çegan Tepesi'nde şehit düşmesiyle bu aşkın dünyada yarım kalışı işlenir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!