Karanlık çökünce şehir dar gelir,
Hasretin gırtlağa çöken bir eldir.
Sustuğum ne varsa şimdi eceldir,
Gömülen nefreti söküp gelmişim.
Betonlar soğuktur ruhumdan beter,
Sokak lambaları can çekişirler.
Yeminler, tövbeler hepsi bir keder,
Gemileri değil limanı yakmışım!
Adalet dediğin paslı bir bıçak,
Gözümde tütmüyor artık ne ocak.
Hangi kahpe pusun bende duracak?
Ölümün nabzını tutup gelmişim.
Vurulsun pranga sussun bu diller,
Kopsun kükrediğim o kara yeller.
Sizden gelen hayır benden uzak yer,
Kendi cehennemimi yakıp gelmişim!
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 02:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!