Mahşer Şiiri - Canan Özanaç

Ne zaman iki elimin arasına alsam başımı
Dilimi parçalayan hemzeli adın alır aklımı
Bir avucumdan diğerine sırat kurulur
İki kaşımın arasında hummalı şiirler oturur
Burası, tam da burasıdır er meydanı
Esrelerimle üstünlerim burada kapışır
Ebabiller üzerime taş yağdırır
Filler çatlamış dudağıma su taşır
İmanıma musallat olmuş iblis
Çerden çöpten bahaneyle girer nefsime
Koyu kızıl şafaktan sızan türküler
Döne döne tutuşur kendi eksenimde
Burada emzirdi ceylan bir periyi
Burada doğurdu Havva Habili
Ötelere çevirme yüzünü
Burada peydahlandı cin'ayetlerin hepsi
Dilimi parçalayan tövbelerle yamaladığım
Boş bir kındır, kendini kesemeyen aklım
İlk sözün verildiğini burada unuttuk
Burası tam da burasıdır bezm-i elest
Sararıp solan güllerin suçu yok
Burada nevbaharıı hazana döndürür Mikail
Yitirmez saflığını bakir düşler
Burada Meryem'e İsa'yı getirir Cebrail
Ademden beri, herkesin kıyameti kendi kabri
Burada üfler sûr-a İsrafil

Topraklar benim, yağlı urgan kula kulluk edenin başına
Avuçlarım yangın bedenim kül yığını
Burada canımı alır Azrail

Avuçların yangın bedenin kül yığını
Mahşer dediğin yer kalbinin ortası

c.özanaç