Mahrum ettin, her şeyden benim dünyamı yıktın
Nefsin için yaşadın, bizleri ihmal ettin,
Gittiğin yol, yol değil, hep hatalarla dolu.
Bir türlü doğrulmadın, bilmedin sağı, solu.
Nefsine yenik düştün, hep kendini düşündün,
Gaflet uykusundasın, sabrımızı taşırdın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta