Mahrem Şiiri - Musa Niyaz Erdem

MAHREM

Saçlarını öyle savurma, sevgilim.
Rüzgâr değerse, eller görür.
Ve ben kıskanırım, sessiz ve derin.

Gülüşünü sakla yabancı bakışlardan.
O hazineyi kimse bilmemeli.
Şiirlerime adını yazmadım;
Dizelerim dolaşsa da sana dokunmaz.
Varlığını kelimelerimin arasına gömdüm;
Orası sadece benimdir.

Hayatımın tam ortasında,
Derin, tehlikeli, dokunulmaz.
Sen benim en mahrem duam,
Cümlelerimin içinde sessizce duran,
Bir silah gibi hazır, gizli öznesin.

Bırak insanlar ne düşünürse düşünsün.
Bilmesinler!
Benim sevgi dolu dünyam—
Saklı, keskin, tam.