İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hayatımız o kadar bâya ve basitki anlatmaya lûzum görmüyorum. İsmimizi 'bîçâre' eyledikten sonra bu sadelik kendini çaresizlik ve âcizliğe bıraktı. Şu an Eskişehir'de Anadolu Üniversite'si turizm bölümünde ikinci sınıf öğrencisiyim, Ankara'da yaşıyorum, son nefes için gün sayıyorum.
Kendimi şu sözlerle tanzim etmek isabetli olacaktır;
İnsan yüzü. Ah o bîçâre insan yüzü. Derine, daha da derine. Ancak orası olacak sonumuz. Eskimişlik ve bîçârelik. Söyle ne yapacağız şimdi seninl ...
