Tünel girişinde bıraktığımız, Sadece yaka kartımız değildi.
Hayallerimiz ve yarınlarımızdı.
Yeraltından çıkardığımız, sadece kömür değildi.
Mutluluğumuz ve aşımızdı.
Ve yoldaşımızdı, kazma ve küreğimiz.
İnerken yerin dibine, bilirdik neden indiğimizi.
Ve düşünürdük, eşimizin başına alacağı yazmayı,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta