Kara gözlü
Kara çocuk.
Yağmur yağıyor,
Islanacaksın çabuk.
Karnın aç mı tok mu
Hiç belli değil.
Siz,daha az âşık mı sanırsınız beni.
Benim yüreğimle sevdiniz mi hiç onu.
Feryada ne gerek var,pervane yanarken
Ateşte, duydunuzmu hiç bir ses.
Uzağımda değil ki çağırayım yanıma.
Bulmuşum onu ben de,olmuşum ona bende.
Beyaz,boş bir sayfaydı herşey.
Bir gün biri,onu buldu.
Bir çizgi çekti önce,
Başlangıcı ve sonu olmayan...
Sonra güneşi çizdi sımsıcak.
Renkleri koydu sayfanın köşelerine,
Ben bu dünyadan değilim,
Az sonra gideceğim.
Bir damla sevgi bıraktım yüreğine,
İstersen yine geleceğim.
Biraz orada, biraz burada,
Ateşi aşka düşmüş,yanar bu gönlüm.
Cananı görsem diye,ağlar bu gönlüm.
Ne halden anlıyor ne sözden,
Ayrı kalırsa sevdiğinden bu gönlüm.
Her yanını kaplamış hasret acısı,
Bütün alemi süslemişsin varlığınla,
Gizlensende görür seni, gönül gözüm.
Köpük köpük dalga olmuşsun,denizdesin!
Gönül yakan ateş olmuşsun,güneştesin!
Rengarenk bezenmiş gökkuşağı olmuşsun,göktesin!
Canlanıp yemyeşil,hayat olmuşsun,topraktasın!
Şair değilim yazamam
Ozan değilim söyleyemem
Alim olamadım bilemem
Bildiğim bir tek şey var,
Aşık oldum seviyorum.
İnsanı,denizi, yeryüzünü
Ne şiire
Ne şarkıya
Ne romana
Aklımdan geçenleri,
Söylemek isterdim yalnızca sana.
Bilmem ki gülermiydin bana,
Hasret yağmuru yağdı.
Bu bayram buralara,
Seller aldı yolları,
İstesem de gelemem oralara
Biliyorum bahar çok yakın
Ümitlerini erteleme sakın
Nasıl olamazsa
Denizler tuzsuz,
Bulutlar yağmursuz.
Nasıl olamazsa
Ağaçlar dalsız,
İnsanlar cansız.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!