Mabedimsin Şiiri - Figen Güler

Görünmeyen o ıssız gizemli şehirde,
Haritası yok ama kalbimin ta içinde.
Ne yıkılır ne çürür zamanın ellerinde;
Kubbesi örülmüş çiçekten sevgiyle.

Fırtınam diner kapıdan içeri girince,
Huzur bulurum kutsal bir ezgiyle.
Işığı gizli olansın, benim mabedimsin;
Karanlık çökerken yolumu çizensin.

Dışarıda tüm tapınaklar bir bir yıkılır,
Seninle kurulu evrenim baki kalır.
Sular kabarır, sonra fırtına gelir;
Ne toprak ne de su seni aşındırabilir.

Yolunu bilen yok ama bulana yetersin,
Çünkü sen benim sırlı mabedimsin.
Ruhumun iç denizinde yükselen ada;
Ben sana dayanarak kalırım ayakta.