Liyakat Şiiri - Köşektaş Türküleri

İşi ehline biz, veremez olduk
Doğruyu yanlıştan, deremez olduk
Hakkın divanına, varamaz olduk
Bu yüzden bedeli, ağır ödüyoruz.

Mimar anlamazsa, taştan duvardan
Kurtulmaz binalar, zelzele borandan
Çalıyor demirden, bozuk ayardan
Yıkılan hanede, ağır ödüyoruz.

Tabip diploması, sahte alınır
Hasta yatağında, dertle kalınır
Cana şifa değil, zehir salınır
Giden canlar ile, ağır ödüyoruz.

Kadı hükmü verir, vicdanı yoktur
Mazlumun sırtında, saplı bir oktur
Adalet mülkünde, yara pek çoktur
Kırılan terazi, ağır ödüyoruz.

Müdür koltuğuna, cahil oturmuş
Torpil düzenini, başa getirmiş
Devletin çarkını, kırıp bitirmiş
Çöken bu sistemle, ağır ödüyoruz.

Çiftçi küstü artık, tohum ekmiyor
Motor bozuk çarkı, artık çekmiyor
Kimse bu yangına, suyu dökmüyor
Yokluk, kıtlık ile, ağır ödüyoruz.

Köşektaş söylüyor, sözün özünü
Kaybettik biz artık, iki gözünü
Görmez olduk hakkın, nurlu yüzünü
Karanlık günlerde, ağır ödüyoruz.