Yine duman, duman oldu başım harmanım,
Bir deli rüzğar gibi eserim LİBYA ÇÖLÜNDE.
Ayrılık uzadıkça tükeniyor dermanım,
Bir mecnun gibi gezerim LİBYA ÇÖLÜNDE.
Bir dost, bir yaren yok ki burada,
Bilmem daha ne dertler var sırada,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta