Leyli Hicranım Şiiri - Ömer Altun 2

Ümmi hislerin nezaketinde yel değmiş yaprak titreyişlerinde yüreğim
Kirpiklerim acının avaz sükûtunda gül yanığı…

Tipi vurmuş hasretin giyinmiş yollarda sılam firari
Yokluğun dudaklarımın tütün sarısında bir kaç duman zehir
Kurnaz elemlerin demindeyim sevgili
Alabildiğince sensiz kıraç ve u/mutsuz şimdi
Yıkıldı yıkılacak sevdan hanedanlığı
Gülüşlerinden yüreğime vaat edilen umut bir kaç asır ötemde
Ey başlamadan biten sevda hürriyeti
Gözlerden akan ırmaklar kuraklığı..!
Rüzgâra meyletmiş eden yaprak neşesi var sensiz içimde...

Yokluğunun bir kıvılcımı yeterdi hüsranlığıma
Ne bir hal ne bir makam dindirirdi sancılanan yakarışlarımı...

Tefekkürlerim nihayetinde azdı da
Teşrif edip uğramadın gönlüm yurduna
Senden sonra ne bir bahar yağmuru uğradı
Ne de sonlandı hazan baharları
Ey sevdasından mahrum günahına kefil olduğum..!
Saklı mahzenlerde unutulmuş gam gibi vebalıyım sensiz
Bir vahşet ki yokluğun
Okunuyor Filistin, Yemen, Lübnan bakışlarımdan…

Makul bir suskunlukla susuyorum
İçimde annenin yavrusundan vazgeçtiği anlar…

Gözlerim tavaf ederken kirpiklerin örülü keten urganı
Hangi külfete sarılsaydım dört kolla unutturdum kendimi sende
Ey gönlüm izdihamı..!
Şifa bulamayan yaralarım
Gülüşlerin bitirsin artık Kabil matemlerimi
İstilaya uğramış Aksa gibiyim sensiz
Yangınlar içindeyim kimsesiz
Leyli Hicranım..!
bilmem
diri diri
gömülsem gülüşlerini
söndürür mü
toprak ateşimi…

20241010
1122
Düzenlenen arşiv şiirleri