Leyla İle Mecnun
Patlamaya hazır bir namlunun,
Ucunda ki son kurşun gibi yüreğim.
Bıraksam önünü,viran edip cihanı,
O diyar senin,bu diyar benim sürüneceğim...
Anladım ki,ne Leyla sensin ne Mecnun ben,
Yaşadığımız da efsane aşk değil aslında,
Ben,denizinde küllerimden tutuşuyorken,
Sen,ateşimle denizini yakma faslında...
Yok yok bu oyun burada biter,bitmeli,
Mecnun dediğin çöle yaraşır,gitmeli.
Elimde asa ile diyar diyar dolaşırken ben,
Belim bükük,gözüm yaşlı,sevdamı herkes işitmeli...
Güle yaraşır gülmek,bülbüle yaraşır ölmek,
Ölmek değil bu aslında,varlığımı bölmek,
Beden toprak olur,yürek sende kalır,
Ölmek dediğin gülüm,yüreğine gömülmek...
Kayıt Tarihi : 7.5.2012 08:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!