Leyla Şiiri - Bozoklu Gözübüyük

Bana böyle bakmayacaktın Leyla
Uyarmayacaktın kınında duran gözlerimi
Çözmeyecektin boğazımda kördüğüm olmuş sözlerimi

Yıllarca sakladım senden
Bir çocuk suçunu nasıl saklarsa
Uçup giden kuşlarla paylaştım aşkımı
Sana söyleyemedim utandım,belki de korktum
Bana böyle bakmayacaktın Leyla
Her şeyi aydınlatan o ışıkları tutmayacaktın üstüme üstüme
Gönül çukurumda kalacaktı aşkının ateşi
Uyandırmayacaktın içimdeki volkanı
Ve ben bu ateşle yanıp kavrulacaktım

Yıllar öncesinden yazılmıştı kaderimiz
Belki bu an bu bakış anlımın kara yazısıydı

Sus Leyla,sus ne olur konuşma
Mecnunun olamadım diye kızma
Çıkmasın dudaklarından suçlayan,yargılayan sözler
Herşeyi anlatırken
Gözlerinden dökülen heceler

Mecnunun olamadım biliyorum
Gözlerinin esiri olduğum yetmez mi

Beni zamansız düşürmeyecektin uçurumlara
Deşmeyecektin gözlerinin açtığı eski yaraları
Bunu bana yapmayacaktın Leyla

Git.
Benden uzaklara git.Yeter ki gözlerini benimle bırak
Yok dersen
Esirgersen onları da benden
Köleni azat et bari öyle git

Belki seni çoktan unutacaktım
Bakışın kalmasaydı göz uçlarımda
İçime gömecektim aşkımı sana söylemeyecektim
Yaşayacaktım senden uzak iklimlerde
Ama olmadı Leylam.