ne duruyorsun,
bak akşam çöktü omuzlarıma,
gözlerinsiz soğuk bir gün daha
ne bekliyorsun,
sular çekildi kıyımdan,
Yolu izi olmayan bir köyden
Kilometrelerce
Her sabah şehrine yürümek zaruretine
Mecbur bıraktın beni
Zorla gideceksin
Mecburen gideceksin
İstemesen de gideceksin
Kendine rağmen gideceksin
Tırnakların yatağa yapışsa bile çıkarılacaksın
Öfke var gözlerinde…
Senin en mümeyyiz vasfın
İnsanların ne dediklerini unutmayışın
Ateş var gözlerinde…
Kırılıyor yalnızlığım
ve
Senli bir sabah tadındaki
Hislerimin beli bükük
Yokluğunun illeti
Sardı vücudunu hayallerimin
Asla bir adım geri atmam,
Düşe kalka da olsa, hâlâ yollardayım.
Saçlar bembeyaz, hislerim ilk günkü tazelikte
Açlığım kavî
Ayrı yollara düşmüşüz n’apalım
Sen yorgun, bense uykusuzum
Bilmiyorum, hangi yola sapalım
Koşsan da geride kalabilirsin kuzum
Çok rüyalar görürdüm eskiden
Evvel ahir kışıma
Bir kapı açılsa da
Bir ikindi üzeri, bir ılık rüzgar esse !
Velev ki bir anlık olsa…
-
Mustafa Bay
Tüm YorumlarŞiirleriniz, lütfen...