Leman Saydam Şiirleri - Şair Leman Saydam

toprak rengi
uzun
çıplak
bir ağaç
gibi
bekliyor

taşıyor çeperinden su
tek tek kopuyor düşler ve günler
zamanı ağrıyor yelkovanın
hiç kavuşulmamış sevgili

bir başıma
yeniden doğmaya çalışıyorum
bütün zindanlarda ben

Ne zaman çocuk olsam
Gözlerimde kocaman bir bulut

ne zaman gün asılsa gökyüzüne
bir çocuk uykusunda ağlar
karanlık kurtulamaz güneşin yakışından

sen olmasan
kim sevecekti kuşları
kimin yüreği yara bere çocukluk

yüreği taştandı sözcüklerin
çocuk gözyaşlarıyla ağladı su

farzet
masaldı aşk
hiç uyanmadık