Lavanta Şiiri - Emre Sugüneş

Heyecanlıyım,
Dizelerim titriyor.
Senin bunu okuyor olman
ya da
benden bir parça bulma ihtimalin mi?
Korkuyorum.
Bunca zaman sonra
karanlığın içinden çıkıp
Güneş’e bakmak,
canımı yakar mı?
Bilmiyorum.
Bir masum merakın peşine takılmış,
mutluluk zincirine tutunmuşum
sürükleniyorum.
Başındaki lavanta bahçesinden
kokular çalıyor burnuma.
Hissediyorum.
Mor,
gökyüzünde iz bırakmış;
Koşarken,
saçların buluta mı değdi?
Durduramıyorum,
yavaşça
rengine karışıyorum.