Lanet Duygu Şiiri - Mahlas Ufk

Konuşamıyorum. Hiç kelimeleri öğrenmemişim gibi.
Bakamıyorum sana; sanki göz kapaklarımda tonlarca ağırlık.
O kadar uzağım ki sana; bir ateistin Tanrıya uzaklığı kadar.
Niye taş kesildim şimdi?
Sanki mezardayım.
Tabutta nefes almaya çalışıyorum gibi şimdi yaşamak
Niye ne ölüyorum ne yaşıyorum?
Çok az kalmıştı beni sevmene
Biliyorum ya da inanıyorum ya da inanmak istiyorum.
Çok az kalmıştı kalbine yerleşmene
Ne kadar umutlu şeydi seni sevmek.
Az kalmıştı fakat hiç olmadı.
Anlatacağım sanırdım hikayemizi.
Hikayelerden biri olacağız anlatılacağız sanırdım.
İnsanların bizim için sözleri şimdi ne olacak?
Bu hayat bize şans vermedi.
Sevgi denilen lanet duygu yine gelip beni bulmadı.
Hikayemiz böyle bitecekti tahmin ediyordum.
Daha doğrusu hikaye değil masalsı bir şey.
Niye umutlandım ki...
Kızgınlığım sana değil kendime.
Sevgi denilen duyguyu unutmam gerekirdi bunca zaman sonra.
Gülüşünü görünce yeşerir yeşermez koparmam gerekirdi köklerini
O kadar hızlı büyüdün ki içimde olmadı.
Yenik düştüm olmayacağını bildiğim hayallere.