Lakin Şiiri - Emir Taşova

Günleri bir kitabın satırları gibi takip ediyor gözlerim
Bu anlamsız romanın kahramanı
Ben değilim
Esir kamplarında sayılacak bedenim yok
Hiçbir sayı tanımlamıyor beni
Hiçbir şiir anlatamıyor
Karıncalar geçiyor beynimden
Beynim karıncalanıyor
Kendimi bazen bir filmde
Bir romanda
Veyahut bir tren garında
karşımda buluyorum
Hissediyorum benden bir şeyin
Aktığını avuçlarıma
Karnımın ağrısı böyle anlarda azalıyor
Ne sevdim beyhude bir hevesle
Ne içtim sigarayı herkes gibi
Sövdüm, herkes gibi değil
Derin bir öfkenin sevinciyle sövdüm
Ne anladım herkes gibi
Ne kendimi aynada herkesin gözünden gördüm
Belki de bu yüzdendir herkesin bu bakışları bana
Belki de bu yüzdendir nefretim
Aynadaki bakışlara
Lakin anladım
Kalem de benim elimde, kitap da

28/07/2026 00.50