İpince bir çizgideyim.
Teslimiyetle mücâdele arasında.
Son denen sonu bilememekteyim.
Akan her dakika damlasında.
Düdüğü ya akrep çalacak ya yelkovan,
Kaşla göz arasında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Resulullah-sav- bir hadislerinde " NEFSİMİ ELİNDE TUTAN RABBİME YEMİN EDİYORUM Kİ; ÖLÜM BANA GÖZÜMÜN AKIYLA KARASINDAN DAHA YAKINDIR!" buyururlar. Bir başka hadislerinde de; "KİŞİYE CENNET VE CEHENNEM AYAKKABISININ BAĞCIĞINDAN DAHA YAKINDIR!" buyururlar. Demek ki ona her zaman hazırlıklı olmamız iktiza etmektedir vesselam.
Hayırlı sınavlar Elif hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta