Lacuna Şiiri - Şair Lacuna

En sevdiğim filmin kaldırılmaya üşenilmiş
Kirli ve nemli dekorlarında dolaşırken
Boşluğa bakan zihnime gölgesini çekiştire çekiştire
Doluşan silüetlerin içimi ezme ihtimali
Gibi oluyor hala seni görmek zorunda olmam
Fakat ne yazık ki bir kahraman değilim ben
Ayağıma bağlı sedef zincirleri dişlerimle sökemem
Eğildikçe gözlerim görünür sadece

Nerden çıktı bilmem, nerden çıktı bilmem
Belki çok önceden gizlenmişti bir yerlere
Zamanını bekliyordu, bekliyordu zamanını
Seni gördüğüm gece başlayan buz fırtınası
Ve giderken ağzından düşüveren o yasemin yaprağı
Hadi kalk koşalım demiş olamaz mı bu deve

Sonraları ben bir labaratuvar faresi sen nefis bir asistan
Bir ateistin kalbine bir gecede bastıran iman
Kadar şakadan anlayan taraflar buldum sende
Ayakta, uzun bir parşömene sarılmış gibi duruyordun
Sağında solunda tuhaf bir alfabe
Mütemadiyen okuyordum
Ne yazıyor sorma, öldürsen anlatmam

Terkettiğim şehirleri ve zamanları tesadüf eseri
Dolaşırken biteviye reflü krizleri beni bulur
Diye yanımda taşıdığım gaviscon şişesi kadar
İşe yarar ve gerçekten cennetten çıkma bir an
Gibi oluyor hala seni istiyor olmak işte
Fakat ne yazık ki sevilmedim ben
Midemi sıkan bu kemeri bir delik gevşetemem
Nefes aldıkça boğulurum sadece