Kuzey Şiiri - Levent İsmet Uysal

Sebebi belli dualarımı gökyüzüne yolluyorum
Kar başlıyor o anda,
Kirpiklerime doluyor,donuyor gözyaşlarım
O kadar Kuzeydeyim ki,
Uzuvlarıma kadar hissediyorum
Bir de öylesine Beyaz ki;
Sen gibi!
Asıl olan ölesiye Soğuk ki;
Gerçeğin gibi..Çekip gitmelerin gibi..
Sormayacağını bile bile
Bir şizofren iştahıyla ben soruyorum senin yerine kendime:
Dön diyorum hergün Dön ne olur Dön!
Yetmiyor
Neyleyim yetmiyor
Herşeyi beceriyorum da;
Senin yerine kendimi sevemiyorum.
(1Mart 2008)