Kuyuda Şiiri - Kenan Gezici

Sen Yusuf değilsin ama yine de attılar seni kuyuya.
Bir rüyadan korktular on ikiden yıldız toplanmış etrafında.
Kal sen kuyuda nasibin belki kuyudadır senin.
Çığlığın aksın içine, sesiz kal bu bir çaresizlik değil.
Ruhun dolaşır yıldızlarda güneşle, bedenin kuyuda kalsın.
Bak cemre düşüyor havaya, hisset damarındaki ılık kanı.
Bekle kuyuda, kuyudan belki seni Züleyha çıkarır.
Bırak sessiz kal, yükseltme sesinden narayı.
Duymaz seni, sağırdır sana umursamaz seni.
Açma, kuyuya düşmüşken edindiğin sen yarayı.
Kördür sana, görmez sinendeki yarayı.
Bilirim ölümdür duymaz, kördür sendeki kan.
Duyar görür uzakta ki sevdayla sana bakan.

Kenan Gezici 19/02/2026