Kuyu/2 Şiiri - Hamdi Oruç

Kuyu

Kaderi kaderim
Kederi kederim
Şu Kuyunun
Kendimi gördüm şu kuyuda
Eğilip ne zaman baksam

Kulak verdim ona bu gün
Ne diyor mu
Yalnızlıktan şikayetçı şu kuyu da benim gibi
Şu köyde
Kulak verdim kuyuya
"Dört gözle beklediğim bir ayak sesi"
Dedi kuyu

Köy göçmüş
Yol kaçmış
Kuş uçmuş
Yalnızlığın kuyusunda kuyu
Benim gibi

Yalnızlığımı gördüm şu kuyuda
Fakirliğimi gördüm şu kuyuda
Dertlerimi gördüm şu kuyuda
Ve yalnızlık hikayem derin şu kuyu kadar

Yaşı yaşıma denk
Savaşı savaşıma denk
Bu eski bir kuyu
Kuşlara yetmez suyu

Ve bu gün
Dedim hey kuyu
Başına dert etme suyu
Ben de şiir yazdım gecelerce
Telef ettim uykuyu
Boşuna dert etme suyu

Dedim dinlemedi
Dedim dinlemedi

Dedim sen derdi derin bir kuyu
Hiç okuyucusu olmayan ben bir şair
İki yetimi zamanın
Ağlamak yakışır bize

Ben şair
O kuyu
Kış olunca
Su birikir de birikir...
Yaz olunca
Buhar olur uçar su

O kuyu
Yaz olunca
Taşlarında örümcek ve kir
İçecek suyu bile yok
Fakir mi fakir
Bense şair
İki yalnız
İki terk edilmiş

Onun adı kuyu
Terk etmiş uykuyu
Bir yudum su aramış
Tesellicisi su
Benim adım şair
Tek farkımız bu

Dedim kuyu
Uyu
Değişti zamanın huyu
Şimdi evlere geliyor suyu

Dedim dinlemedi
Dedim dinlemedi

Beni duydu duymazdan geldi kuyu
Onun adı kuyu
Benim adım şair
Tek farkımız bu
Beni duydu duymazdan geldi kuyu

Hamdi Oruç