Kaç kuyudan tırnaklarımı kanatarak çıktım,
Bu yüzdendir kuyularda tanır beni, Yusuf da.
Ne el uzatanım oldu ne yarama üfleyenim,
Kendim tuttum kendimi
Yaralarıma üfleyerek öğrendim ıslık çalmasını,
Bu yüzdendir yanlızlığıma denizin ortaklığı...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta