Kut Şiiri - Kenan Çarboğa

Nasip etti Yaradan
Kanatlandım, kuş oldum
Perde kalktı aradan
Ben benlikten boş oldum

Ses gelince komuza
Verdim omuz omuza
El sürmeden kımıza
Esrimeden hoş oldum

Sanatkârdım, sanattım
Her sanatta onattım
Yalıncağı donattım
Acıkana aş oldum

Uyumadım tünde ben
Oturmadım günde ben
At çatlatıp önde ben
Rüzgârlara eş oldum

Yayılırken yoz kırda
Tufan oldu toz kırda
Su gözleyen bozkırda
Yağmur oldum, yaş oldum

İlhamımın dengi su
İmanımın rengi su
Baştan beri bengisu,
Tarih yazan taş oldum

Yağız yerle gök bana
Dedi: "Nişan tak bana!"
Kut verince Hak bana
Bozkurtlara baş oldum