Küserdi bahar,
Kır çiçeklerinin yanlızlığına.
Yorganıydı dağların kır çiçekleri,
İbret yaylasının çayırları ile bezenmiş, yanlızlığına küserdi.
Küserdi sensizliklere..
İşitmiyor, akmıyor, konuşmuyordu zaman..
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta