Boğuluyorum, sürüklendiğim kapkara gökyüzünde nefessiz kalıyorum
Bazen radyoda çalan yunanca şarkıda
Bazen istiklalde bi kafeden gelen şarkının içinde buluyorum seni.
Sonra çöpleri karıştıran bi evsiz edasıyla kalbim burkuluyor
Elimi yavaşça uzatıyorum gökyüzüne yağmur diliyorum
Yağmıyor
Tenim kuruyor, dudaklarım çatlıyor.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta