Kurşun Yarası 2 Şiiri - Barış Yeşiltaş

KURŞUN YARASI 2

Bir kurşun düştü geceme, adın yazılıydı ucunda,
Kalbime sığmadı acı, taştı gözlerimin ucuna.
Suskunluğum kan kokar artık, her nefesim isyan,
Sevda dediğin biraz kader, biraz yalan.

Yüreğimde açan çiçekler hep kıştan yaralı,
Dokunsan da iyileşmez bu hasretin maralı.
Gözlerin sürgün yerim, dudakların yasak şehir,
Ben sana mahkum bir kalp, sen bana uzak bir nehir.

Bir gece adını andım, gece çöktü üstüme,
Yıldızlar bile ağladı, düştü kanlı göğsüme.
Kalbimden vurulmuş gibiyim, sen gittin gideli,
Zaman bile yürümüyor, durmuş gibi her saniye.

Kurşun yarası gibisin, içimde pas tutmayan,
Ne zaman unuttum desem, sensin kalbimde sızlayan.
Susmak bile bağırmak artık senin yokluğunda,
Adını anmak bile günah gibi bu soğuk dünyada.

Ben seni severken kendimden vaz geçtim sessizce,
Ruhumu bıraktım yollarına, dönersin diye belki.
Şimdi her sokak seni sorar, her gece seni anlatır,
Bir ben anlatamam derdimi, içim içimi yakar.

Kurşun yarası kapanır derler, bu yalanmış meğer,
Bazı acılar ölmez, sadece insanı değiştirir gider.
Sen içimde açılmış en derin, en karanlık izsin,
Adın kalbimde bir yara…ve ben o yaranın ta kendisiyim.


YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH: 20.01.2026
SAAT: 18:30