Atatürk olmasaydı
Elbet asker şahadet şerbeti içerdi
Ama düşman Çanakkale'den geçerdi
Vatan elden giderdi
Milli mücadeleyi başlatandı
ateşin kül olsa yakar benzimi
tozunun havası tıkar genzimi
hissiyatının zerresi, enzimi
inan ki; zehirler, beni öldürür
olmayan içinde ararım varı
Ateşin mavi koru sendin
Kor ateş kızılı rengi sen
Tutkuların en zoru sendin
Esen rüzgarın ahengi sen
Sonsuz mavi gökyüzüm sendin
Ateş olup yaksan da
Aşkımdan kül de olsam
Ardımdan öylece baksan da
Ve ben toz, duman içinde-
Öylece kaybolsam
gönlüm yare seğirir, tez ara
sevdiceğim tez yaramı sara
yara saranda vuslata vara
aşk; hasret ile demlenmiş yara
başa düşer; niye düştüm dara
Sade ve durudur benim şiirim
Işığı yansıtan aynalar gibi
Ben aşkları saf kalbimden bilirim
Aşığı yansıtan aynalar gibi
Yıllanmış şaraptan süzülen hüzün
Bilemedim, bilemedim
Seni kalpten silemedim
Ayrılığın hasreti var
Böyle olsun dilemedim
Bilemedim sensizliği
Akşam çöker adını anarken
Sokak lambası titrer içimde
Ekmeği yalnızlığa banarken
Hüzünlü gözyaşı geçmişimde
Bir cümle kaldı dudaklarında
Sarı güllerden gonca versem sana
Ayrılık şarkısı rüzgarın sesi
Bulutlar bir yana, sisler bir yana
Yağmurda ıslanan aşkın nefesi
Sonra beni garip düşünce alır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!