Süzgün süzgün duran gözlerim
Ben o yari yanımdayken özlerim
Düşleyip düşleyip yolunu gözlerim
Adeta hayaliyle yaşıyorum ben
Diyecekler bana bu adam deli
Bilmezlerki bendeki yüreği
Evlenip yuva kurup baba olmadan,
Evlat sevgisine bile doymadan,
Önce vatan dedi yılmadan;
Kahraman Yüzbaşı Yunus Çelebi.
Şehidim, hakkını helal et bize,
Vatanımın toprağında büyüdün
Hocalık sıfatıyla yarınlara yürüdün
Çeldin milletin aklını ülkeyi kana bürüdün
İdamın elimdendir çok zıpladın çok yürüdün
Düşünmedin mi sen hiç Alperenler durur mu
Ben bilmiyor muydum sonu böyle olacak
Dert keder acı hepsi bana kalacak
Bu aşk denen şey beni çok yoracak
Peki ya bu kirilmisligin hesabını kim soracak
Sevda denen duygumu da tükettim
Ben herşeyi Kendi elimle ettim
Gözümün önünden gitmez ki yüzün
Her yanım dert benim her yanım hüzün
Sen gittikten sonra gülmüyor yüzüm
Kolay mı bir anda unutuvermek
O kadar adını andım ben
O güzel yüzüne yandım ben
Gözleri ay gibi aydınlatıyor
Sözleri beni benden alıyor
Beni benden daha iyi tanıyor
Bana benden daha fazla yanıyor
Bu sevdaya muptelayim şimdi ben
Bir çift göz bir cift göze bakıyor
Toprak için toprağa karıştın,şehidim.
Ey senki ne büyüksün yiğidim
O ki Hayatının başında
O Daha otuz üç yaşında
Gecesi gündüzü dağda
Saç kalmamıştı başında
Sende bende beşeriz
Nefsimizden geçeriz
Kızıl şerbet içeriz
Yeter ki edep olsun
O ay yüze bir defa
Bakmaya bin sebep olsun
Şimdi ise ayrılık vakti
Haydi kaçırma treni çocuk
Dolmasın bir anda vagonlar
Kaderdendir bu ayrılık razı gel
Bitmedi mi bu gönlümün surgünü
Ben olmuşum bu hayatın yorgunu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!