Kurban Et Beni Şiiri - Sadık Kocabaş

Yıkılsın şu gurbet, dumanı tütsün,
Benim de hanemde baykuşlar ötsün.
Mevlam bu deliyi sana yar etsin,
Götür yar yoluna kurban et beni.

ÖLEM ET BENİ, YAR ELİNDEN DERT BENİ
PINARIN BAŞINDAKİ SÖĞÜTE DE HER GÜN KERT BENİ

Aha hançer şurda, aha da bağrım,
Arşa kadar çıktı şu garip çağrım.
Senden gayrısında dinmiyor ağrım,
Yıkıp da bendimi umman et beni.

BÖYLE MİDİR USUL BOYLUM BÖYLE Mİ?
BÖYLE MİDİR YOSUN GÖZLÜM BÖYLE Mİ?

Güneş doğmaz oldu bizim ellere,
Felek pusu kurmuş uçsuz çöllere.
Sırrımı düşürdün şer kem dillere,
Dili yok dağlara mihman et beni.

VAY ÖLEM ÖLEM, DAĞLAR DUMANLI
FELEK YOLLARIMI ETME BORANLI

Amasya’nın yazı bahar gelmedi,
Şu benim garip gönlüm hiç gülmedi.
Muhannet felek kadrim bilmedi,
Dipsiz kuyularda sırrın et beni.

BÖYLE MİDİR USUL BOYLUM BÖYLE Mİ?
BÖYLE MİDİR YOSUN GÖZLÜM BÖYLE Mİ?

Kime yansam derdim azgın yaradır,
Alnıma kazılan yazı karadır.
Menzilim uzaktır, yolum sıradır,
Yolcusu olmayan han eyle beni.

VAY ÖLEM ÖLEM, YOLLAR DUMANLI
ÖNÜME ÇIKAN DAĞLAR BORANLI

Ocak zade idim, yolu şaşırdım,
Aşkın şerbetini çoktan aşırdım.
Kalemsiz Şair’im, sabrı taşırdım,
Kendi ateşinde derman et beni.

BÖYLE MİDİR USUL BOYLUM BÖYLE Mİ?
BÖYLE MİDİR YOSUN GÖZLÜM BÖYLE Mİ?
SENİN İLE BENİM AHDIM BÖYLE Mİ, SOYSUZ BÖYLE Mİ?