Hikâyesinin astarı olmayan kurbağayı
kendime prens ilan ettim
O vakit, bana üzülmek yakışır.
Kızdığım o değil;
ben ona çevirdim pusulamı, yönsüzleştim.
Şimdi hangi ırmağa rastlasam habersiz benden.
Beklentileri sopayla da uysallaştıramadım
daha çok hırladılar;
az kalsın solumdan ısırılacaktım.
Bunlar etten püften, en yandığım
derim soyulup tuz dökülmüşçesine en yandığım.
Onun için kendi varoşluğumu örtpas etmiştim,
oluşturduğum yeni kimlikle övgüsünü almıştım.
Ve şimdi, bedenim elinde olsa
başka birinin aklını kiralayacak.
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 06:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
"Öyle Kolaysa Bir Daha Yak" kitabımdan bir sayfa
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!