Kumsal Şiiri - Yusuf Kazak

Kapatırken akşam gözlerini kumsallarda
Konuk olurdu gitarımın şölenine kumlar
Parmaklarımda çingene ezgiler
Ortalıkta bilmediğim iklimlerden rüzgarlar
Ürpertirdi sevgilinin ıssız hayaleti tenimi
Medcezirler vururdu okyanusun kapısına
Dalgalar çarpardı kalbime hırçınca
Saplanırdım balçıklarına melankolinin,
Uzaktaki sevgilimin…
Bir ben ve bir küçük ateşti ortalıkta
Odunların çıtırtıları ses verirdi
Gitarımın tellerine
Serenat yapardım kumsaldaki hayaline
Sönene kadar kumlardaki ateş
Sönene kadar bendeki sen
Sevgilim…