Küllerimden Vazgeçmedim Şiiri - Hamit Atay

Küllerimden Vazgeçmedim

Yandım, kül oldum,
Alevlerin dansında eridim,
Ama külleriyle birlikte,
Yeniden doğmayı seçtim.

Kırık dökük hayallerim vardı,
Paramparça umutlar,
Ama ben,
Küllerimden vazgeçmedim.

Her düşüşümde yeniden kalktım,
Kendi içimde bir savaş verdim,
Ateşin içinde parladım,
Ve vazgeçmedim,
Hayattan,
Kendimden,
Umuttan.

Küllerim sadece bitiş değil,
Başlangıcın adı,
Her yara,
Bir yeniden doğuşun habercisi.

Gözlerimde parlayan o ışık,
Küllerimin arasında saklı,
Ve ben,
O ışığı takip ediyorum,
Karanlıkta yolumu bulmaya.

Kimse bilmedi o sancıyı,
Kimse görmedi o savaşımı,
Ama ben,
Küllerimden vazgeçmedim,
Ve vazgeçmeyeceğim.

Çünkü bilirim,
Yıkılmak,
Son değil,
Yeni bir adım,
Yeni bir umut,
Ve en güçlü direniş.

Küllerimden doğdum,
Ve yeniden var oldum,
Sarsılmış,
Ama asla yok olmamış,
Küllerimden vazgeçmedim.

Şiir Hamit Atay